A dziś przedstawiamy noblistę.

W gronie autorów nominowanych do tegorocznej Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus znalazł się László Krasznahorkai, którego książka „A świat trwa” ukazała się nakładem Wydawnictwo Czarne w tłumaczeniu Elżbiety Sobolewskiej.

O książce:

Wyobraźnia László Krasznahorkaiego zdaje się nie mieć granic. Węgierski mistrz prozy oprowadza nas po gabinecie krzywych luster, w których pozwala przejrzeć się naszym skrywanym lękom.

Dwadzieścia jeden opowieści, które składają się na ten tom, opisuje świat z perspektywy niezwykłych bohaterów: outsiderów, wędrowców, wyobcowanych ekscentryków, ludzi rozpaczliwie poszukujących porządku w otaczającej ich rzeczywistości, a przede wszystkim – sensu własnego istnienia. Za wartkim strumieniem ich myśli, monologów, czasem lamentów zdaje się skrywać ten sam tajemniczy protagonista, przywdziewający jedynie fantazyjne maski. Ktoś jak my strwożony absurdem, któremu się przygląda.

„A świat trwa” to przejmująca próba opisania kondycji człowieka we współczesności. Zagubionego i osamotnionego w gąszczu sprzecznych narracji. A przy tym stale odwracającego wzrok od tego, co ważne, unikającego konfrontacji z prawdą, uparcie starającego się nie dostrzegać, że katastrofa, której intuicyjnie tak bardzo się obawia, już się dokonała, lecz w wymiarze duchowym i nie została przezeń zauważona.

O autorze:

László Krasznahorkai jest laureatem literackiej Nagrody Nobla za rok 2025. Urodził się w 1954 roku w miejscowości Gyula na południu Węgier. Autor dziewięciu powieści oraz kilku zbiorów esejów i opowiadań. Zadebiutował w 1985 roku „Szatańskim tangiem”. W Polsce ukazały się również jego „Melancholia sprzeciwu” oraz „Wojna i wojna”, wszystkie w przekładzie Elżbiety Sobolewskiej.

Otrzymał wiele nagród literackich, w tym najbardziej prestiżową węgierską Nagrodę Kossutha, Niemiecką Nagrodę Państwową, Międzynarodowego Bookera, Amerykańską Nagrodę Książkową, Nagrodę Libri oraz nagrodę Formentor za całokształt twórczości.

Ściśle współpracował z reżyserem Bélą Tarrem przy adaptacjach kinowych „Szatańskiego tanga” i „Melancholii sprzeciwu” (sfilmowanej pod tytułem „Harmonie Werckmeistera”), a także przy filmie „Koń turyński”. We współpracy z malarzem Maxem Neumannem powstały ilustrowane książki „Állatvanbent” i „Mindig Homérosznak”.

Jego książki, jeszcze przed przyznaniem mu literackiej Nagrody Nobla, przełożono na czterdzieści dwa języki. Mieszka na Węgrzech.

———————————————

Finałowa lista, na której znajdzie się siedem tytułów, ogłoszona zostanie z początkiem września.

Finałowa gala odbędzie się w sobotę 17 października 2026. Wcześniej w ramach Bruno Schulz. Festiwal odbędą się czytania z udziałem nominowanych autorek i autorów oraz dyskusja z udziałem tłumaczek i tłumaczy.

Biuro Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus: Wrocławski Dom Literatury.

Fundator: miasto Wrocław