Dziś prezentujemy książkę o bólu i gniewie, o kobietach i wielkiej sile. Proza Julii Iluchy ukazała się nakładem Kolegium Europy Wschodniej w tłumaczeniu Katarzyny Fiszer.

O książce:

„W 𝓜𝓸𝓲𝓬𝓱 𝓴𝓸𝓫𝓲𝓮𝓽𝓪𝓬𝓱 tragedia i doświadczenia jednostek siłą literackiego uogólnienia oraz talentu autorki wznoszą się na wyższy, artystyczny poziom i osiągają wymiar dziedzictwa całego pokolenia.

Bardzo trudno czyta się te nowele, ale jeszcze trudniej odwrócić od nich wzrok, przerwać lekturę. Są równie bolesne, co gniewne, a zarazem przesiąknięte wielką mocą. W ich bohaterkach nie zobaczycie upodlonych, zgnębionych ofiar, po oczach uderzy was skoncentrowana wściekłość i żądza zemsty”.

Tamara Duda

O autorce:

Julia Ilucha – ukraińska poetka, prozaiczka i dziennikarka pochodząca z Charkowszczyzny. Kuratorka multimedialnego projektu społeczno-poetyckiego „Tam, gdzie dom”, wspierającego rehabilitację ukraińskich weteranów wojennych poprzez sztukę; redaktorka zbioru poezji pod tym samym tytułem. Od początku wojny w 2014 roku jest aktywną wolontariuszką. Zbiór „Moje kobiety” w 2023 roku zapewnił jej nagrodę International Chapbook Prize amerykańskiego magazynu „128 LIT”, a w 2024 zdobył tytuł ukraińskiej Książki Roku BBC.

———————————————

Finałowa lista, na której znajdzie się siedem tytułów, ogłoszona zostanie z początkiem września.

Finałowa gala odbędzie się w sobotę 17 października 2026.

Wcześniej w ramach Bruno Schulz Festiwal odbędą się czytania z udziałem nominowanych autorek i autorów oraz dyskusja z udziałem tłumaczek i tłumaczy.

Biuro Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus: Wrocławski Dom Literatury.

Fundator: miasto Wrocław