Ukraina zakazuje Bułhakowa

Sie 20, 2014 przez

  Ukraina zakazała na swoim terytorium projekcji dwóch rosyjskich filmów – „Biała Gwardia” (według powieści Michaiła Bułhakowa) i „Poddubny”. Jak poinformowało ukraińskie Ministerstwo Kultury, decyzję o nieprzyznaniu filmom licencji na dystrybucję, podjęto „z uwzględnieniem ochrony interesów narodowych w przestrzeni informacyjno-kulturowej”. Tak decyzję władz ukraińskich skomentował dla „Głosu Rosji” gorący zwolennik Władimira Putina – Fiodor Bondarczuk, który zagrał w „Białej Gwardii” jedną z głównych ról: „Myślę, że dokładna analiza tego, co się nie spodobało, nie ma sensu. Natomiast sam fakt jest przejawem wielkiej bezmyślności, żeby nie powiedzieć głupoty. Oraz słabości. Należałoby również zakazać książki Bułhakowa oraz wspomnieć jeszcze film „Taras Bulba”, który został wyprodukowany oraz którego współproducentem był kanał telewizyjny Rossiya. Poza tym dzieła Gogola i tak dalej… Kultura, literatura, kinematografia zawsze pełniły funkcję jednoczącą. Sztuka nie powinna być kartą przetargową w tego typu wydarzeniach....

Czytaj więcej

Polski „Wseswit”

Cze 6, 2014 przez

W Kijowie ukazał się “polski numer” ważnego pisma literackiego Wseswit. Magazyn liczy aż 300 stron i jest poświęcony polskiej literaturze klasycznej drugiej połowy dwudziestego wieku i początku obecnego wieku.  Poezję prezentują: K. I. Gałczyński, Władysław Broniewski, Urszula Kozioł, Jerzy Ficowski i Wisława Szymborska. Prozę: Andrzej Sapkowski, Marek Bieńczyk, Sławomir Mrożek, Jerzy Pilch, Dariusz Bitner, Paweł Gula. Dramaturgię natomiast Wiesław Myśliwski. Wseswit powstał w 1925 roku i jest najstarszym ukraińskim pismem literackim poświęconym tłumaczeniom. W ciągu dekad istnienia w magazynie zamieszczono przekłady z 84 języków. Na łamach periodyku ukazało się 500 nowel, tysiąc prezentacji poetyckich. Od 1995 roku Wswswit przyznaje nagrodę dla tłumaczy Ars...

Czytaj więcej

Bój o Zabużko

Cze 3, 2014 przez

W tygodniku „Do Rzeczy” odrzeczna recenzja Piotra Zychowicza z książki Grzegorza Motyki „Cień Kłyma Sawura” w której jeden z esejów autor poświęca Oksanie Zabużko, laureatce Angelusa za ubiegły rok.   Oto co pisze publicysta gazety: Chociaż Motyka przyznaje, że rzecz jest napisana zgrabnie, gdy chodzi o warstwę historyczną, włosy jeżą się na głowie. Jest to bowiem apologia OUN i UPA. Kończąc swój wywód Zychowicz konstatuje: Prof. Motyka zapewnił, że nie chce nikogo odstraszyć od czytania książki Zabużko. Mnie jednak odstraszył i skłonił do niewesołej refleksji: w jakich podłych czasach żyjemy, że znalazło się polskie wydawnictwo, które przetłumaczyło i wydrukowało coś takiego? Tak pisze Zychowicz, który – wydaje się – książki nie zna i nie czytał. Swoją opinię opiera na opinii tego, który przeczytał. Ta meta-recenzja to rzecz w polskiej krytyce charakterystyczna. Mało kto potraf...

Czytaj więcej

Kapitan Zachar Priliepin w akcji

Maj 21, 2014 przez

Zachar Priliepin w czasie wojny czeczeńskiej służył jako kapitan OMON-u, w 1996 i 1999 r. Ukończył Państwowy Uniwersytet im. N. Łobaczewskiego w Niżnym Nowogrodzie. Pierwsze utwory publikował w „Litieraturnoj Gazietie” oraz ogranie Partii Narodowo-Bolszewickiej „Limonka”.   Pierwszą książkę, poświęconą wojnie czeczeńskiej powieść – „Patologie” opublikował w 2005 roku. W 2006 roku ukazała się jego książka „Sańkja”. W 2007 wydana została powieść „Grzech”, która przyniosła mu uznanie krytyków i nagrodę „Narodowy Bestsseler”. Oprócz tego Prilepin jest autorem zbiorów opowiadań (Wojna, Rewolucja), esejów (Przyszedłem z Rosji) i wierszy. Napisał również biografię radzieckiego pisarza Leonida Leonowa. W Polsce jego powieści wydaje W.A.B. Dzisiaj Priliepin to instytucja. Znany i podziwiany jest to pisarz. Prowadzi swój blog. Zaprasza go telewizja. Drukuje go kremlowska gazeta „Komsomolska Prawda”. Priliepin, naturalnie, jak tylko może krytykuje Ukrainę. Od samego początku konfliktu o Krym...

Czytaj więcej

Mackiewicz nadal aktualny

Kwi 25, 2014 przez

Wydarzenia za naszą wschodnią granicą prowokują aby przypomnieć przenikliwe i jak się okazuje nie tracące wiele – mimo upływu czasu- analizy Józefa Mackiewicza na temat Europy Środkowo- Wschodniej. Dobrą okazję do tego stwarza książka Józef Mackiewicz (1902-1985). Świadek „krótkiego stulecia“. Studia i materiały pod red. Krzysztofa Ruchniewicza i Marka Zybury, Łomianki: LTW 2013. Publikacja jest efektem poświęconej Mackiewiczowi międzynarodowej konferencji, która odbyła się we Wrocławiu w kwietniu 2010 . Zgromadziła ona znawców i tłumaczy jego twórczości z siedmiu krajów. Efektem było opublikowanie  tomu studiów: “Zwischen (Sowjet-)Russland und Deutschland. Geschichte und Politik im Schaffen von Jozef Mackiewicz (1902-1985)”, pierwszej tego rodzaju publikacji za granicą. Prezentowana przez nas książka powstała na jej bazie. “W porównaniu z niemieckim wydaniem  zrezygnowano z tekstów o biografii Mackiewicza, bo te polski czytelnik bez problemu może znaleźć” – wyjaśnia prof. Krzysztof Ruchniewicz...

Czytaj więcej