Czapski przypomniany

Text_2

Znak publikuje kolejne wydanie „Patrząc” Józefa Czapskiego.

O książce i autorze mówili i pisali:

Andrzej Wajda: Kiedyś miałem szczęście oglądać z Czapskim wystawę Bacona. Widziałem, jak potrafi patrzeć. Czapski przyglądał się z taką uwagą, że wtapiał się w obraz, jakby był jego częścią. Zastanawiał się, jak jest zrobiony, dlaczego żółć jest śpiewająca, jak można było namalować coś tak ostatecznego. Fascynująca była jego wiara w malarstwo…

Wojciech Karpiński : Czapski ma uderzający dar twórczego podziwu. Uczy się patrzyć i uczy patrzyć innych. Umie przemieniać martwe pomniki w skarby, ożywiać muzea, powodować, że muzy pojawiają się w nich, stają przy obrazach, mówią do ucha patrzącego.

Jacek Woźniakowski: Patrząc: wspaniale napisana, przemyślana „z paletą w ręku”, ale i z kawałkiem czarnego chleba w Gułagu książka o sztuce – i o życiu, krótko mówiąc – o condition humaine. Bez żadnej retoryki, rzetelna i mądra do samego spodu.

Józef Czapski (1896-1993) – malarz, pisarz, członek grupy kapistów. Oficer Wojska Polskiego odznaczony Virtuti Militari, jeniec w obozach rosyjskich, bliski współpracownik gen. Andersa, współtwórca „Kultury” paryskiej. Autor m.in. książek: Wspomnienia starobielskie, Na nieludzkiej ziemi, Tumult i widma, Czytając.

Powiązane wpisy

Udostępnij